Resimler Sadece üyeler içindir!   Prf.Dr. MEHMET KARAKAŞ   Resimler Sadece üyeler içindir!

Öğrenim Durumu Resimler Sadece üyeler içindir! Derece Alan Üniversite Yıl Resimler Sadece üyeler içindir! Lisans Sosyoloji İstanbul Üniversitesi 1992 Y.Lisans Genel Sosyoloji ve Metodoloji İstanbul Üniversitesi 1994 Doktora Genel Sosyoloji ve Metodoloji İstanbul Üniversitesi 1997 Akademik Ünvanları Resimler Sadece üyeler içindir! Ünvan Alan Üniversite Yıl Resimler Sadece üyeler içindir! Dr. Genel Sosyoloji ve Metodo İstanbul Üniversitesi SBE 1997 Yrd. Doç. Dr. Genel Sosyoloji ve Metodo Afyon Kocatepe Üniversite 1997 Doç. Dr. Genel Sosyoloji ve Metodo Afyon Kocatepe Üniversite 2005                         İdari Ünvanları Resimler Sadece üyeler içindir! Ünvan Alan Üniversite Yıl Resimler Sadece üyeler içindir! Bölüm Başkanı Sosyoloji Bölümü Afyon Kocatepe Üniversitesi 1997-2003 Bölüm Başkan Vekili Eğitim Bilimleri Bölümü Afyon Kocatepe Üniversitesi 1999-2002 Enstitü Yönetim Kurulu Üy Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji ABD Afyon Kocatepe Üniversitesi 2001-2002                         Yüksek Lisans Tezi Resimler Sadece üyeler içindir! Resimler Sadece üyeler içindir!XIX Yüzyılda Türkçülük Akımı ve Osmanlı’da Rusya Kökenli Türkçülerin Önemi ve Rolu. Doktora Tezi Resimler Sadece üyeler içindir! Resimler Sadece üyeler içindir!Ziya Gökalp ve Yusuf Akçura’nın Türkçülük Görüşlerinin Karşılaştırması. Danışmanlık Yaptığı Yüksek Lisans Tezleri Resimler Sadece üyeler içindir! Resimler Sadece üyeler içindir!1. Müjgan Gölcük, Kentleşme Sürecinde Komşuluk ve Akrabalık Kültürü "Afyon Örneği", 2006, Resimler Sadece üyeler içindir! Resimler Sadece üyeler içindir! Resimler Sadece üyeler içindir! Resimler Sadece üyeler içindir! Projelerde Yaptığı Görevler Resimler Sadece üyeler içindir! Resimler Sadece üyeler içindir!Proje Yöneticisi, Afyon Kocatepe Üniversitesi’nin Afyon Halkı Tarafından Algılanması, Tutum ve Beklentileri, AKÜAF Projesi, Proje No: 00.FEF.04, 2000. Resimler Sadece üyeler içindir!Proje Yöneticisi, Afyon İli Tüketim Analizi, Tüketici Davranışları ve Tüketim Eğilimleri, AKÜAF Projesi, Proje No: 00.İİBF.01, 2001.

 PROF. DR.. MEHMET KARAKAŞ Öğrenim Durumu Derece Alan Üniversite YılLisans Sosyoloji İstanbul Üniversitesi 1992Y.Lisans Genel Sosyoloji ve Metodoloji İstanbul Üniversitesi 1994Doktora Genel Sosyoloji ve Metodoloji İstanbul Üniversitesi 1997Akademik ÜnvanlarıÜnvan Alan Üniversite YılDr. Genel Sosyoloji v...

Bu Konu kumpas Tarafından 02-Ağu-2011 20:10:43 Tarihinde Düzenlendi

site yönetimi Bağlantı adresi Sadece üyeler içindir!Resim!Resimler Sadece üyeler içindir!

KENDİME DAİR VE…

İlk yazıma kendimi tanıtmakla başlamak istedim. Yani bir tanışma yazısı. Bunun en temel nedeni, siteye üye olanların büyük bir kısmının gençlerden oluşması. Dolayısıyla ben gençlerin büyük bir kısmını tanımıyorum. Gençlerin büyük bir kısmı da beni tanımıyor. Bu tanış olmama durumu doğal, çünkü uzun süredir kasabamızın sakinleri aynı ortamları paylaşmıyor. Hele bizim gibi İstanbul dışında olursanız, tanış olmama durumu iki katına çıkıyor. Bu tanışmayı tamamen kendimi biyografik olarak tanıtma olarak tasarlamadım. Daha fazlası olsun diye de yazımın başlığını VE… (üç noktayla) olarak sonlandırdım.

Ben 1969 güzünde o zamanki konumuyla Yolüstü köyünde gözlerini dünyaya açan bir kardeşiniz olarak 12 yaşıma kadar, yani ilkokulu bitirinceye dek, köyümün bütün güzelliklerini yaşadım. O zamanlar ilkokulumuz şimdiki gibi değildi. Zil çalıp teneffüse çıktığımızda okulun bahçesinde en az 200-300 kişi olurduk. Bahçe cıvıl cıvıl öğrenci doluydu. Kötü bir topun peşinde en az elli kişi koşardı.

İlkokulun birinci sınıfı hariç, diğer sınıflarda istikrarlı bir eğitim alamadık. Dört yıl boyunca en az 10 öğretmen değişti. Çoğu zaman da derslerimiz boş geçti. Velhasıl ilkokul bittiğinde ne yapacağımıza dair bir planımız yoktu. Yönlendirecek bir öğretmen de olmayınca, babamın da yurt dışında olması, bir yılımın boş geçmesine neden oldu.

Orta okulu Reşadiye'de, liseyi Zile'de tamamladıktan sonra 1988 yılında liseyi bitirdim ve aynı yıl idealist bir genç profiliyle İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Sosyoloji Bölümünü kazanarak, kayıt yaptırdım. Bu arada okulları bitirirken belirli dereceler de yaptım.

İdealist bir Anadolu genci olarak İstanbul’a gelip üniversiteye başladığımda, başlangıçta ciddi anlamda bir uyum sorunu yaşadım, ancak bunu kısa sürede üzerimden atarak, bulunduğum yerin en iyisi olma hırsıyla öğrenimime devam ettim. Üniversite yıllarım birçok tecrübeyi barındıracak nitelikte oldukça hızlı geçti. Üniversite insanların kimliklerini buldukları yaşa denk düştüğü için çok yönlü etkileşim içinde bulunmak oldukça önemlidir. Şimdi bir sosyolog akademisyen gözüyle baktığımda bunun ne kadar önemli olduğunu görüyorum.

Velhasıl üniversite dört yıl sonra bittiğinde, o dönemde yeni açılmış üniversitelere çok sayıda asistan alınıyordu. Bir hocamın tavsiyesiyle şimdi çalışmakta olduğum Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyoloji Bölümüne sınavı kazanarak asistan oldum (1993). Bölümün ilk öğretim elemanıydım. Önümde yol yöntem gösterecek kimse yoktu. Kolları sıvadım ve bu bölümü kurmak benim sorumluluğumdur diyerek, öncelikle bölümün alt yapısını oluşturmaya çalıştım. Daha sonra doktoramı bitirdiğimde bölüme kurucu bölüm başkanı olarak atandım (1997). Hemen bölümün akademik alt yapısını oluşturarak öğrenci alınmasını sağladım.

Bu görevi, üniversiteler için oldukça sıkıntılı yıllar olan 28 Şubat sürecinde altı yıl sürdürdüm. 2005 yılında Doçentlik unvanını aldım. Bu arada 1994 yılında evlendim; biri kız, diğeri erkek iki çocuğum var. Akademik çalışma yaşamım boyunca çok sayıda makale, üçü bana ait, diğerleri ortak 10 civarında kitap yayınladım. Çeşitli araştırma projelerine katıldım. Çeşitli kongre, seminer, panel ve söyleşilere katılarak bildiriler sundum. Velhasıl tesadüfen çıktığım yolda gayret ve Allah’ın lütfuyla bu günlere geldim.

Afyon yolların kesiştiği bir noktada bulunuyor. Birçoğunuzun yolu mutlaka Afyon’dan geçiyordur. Yolu Afyon’dan geçenleri bekliyorum. Üniversiteyi kime sorsanız bilir. Gelecek yazıda buluşmak dileğiyle Allah’a emanet olun.

Gelecek yazının konusu, Yolüstülüler ve Eğitim Anlayışları üzerine olacak.

Doç. Dr. Mehmet KARAKAŞ

kumpas : 30.01.2007 14:30:07 Tarihinde bu mesajı düzenledi..

Bu Cevap MehmetKarakas Tarafından 22.12.2008 23:23:22 Tarihinde Düzenlendi

..

Resimler Sadece üyeler içindir!Resimler Sadece üyeler içindir!

Ceberut

Hoşgeldin sayın hocam,

Renk kattınız, Resimler Sadece üyeler içindir!

..

      Evet

      Gerçekten Sayın Doç.Dr.Mehmet Karakaş gibi akademik kariyeri olan insanların sitemize intikali,gelişmemize ivme kazandıracaktır.

       Bende sayın hocamıza hoş geldiniz diyorum.

       Ancak birde ricam olacak.

        Sayın Hocam:Yazılarınızı  destan gibi yazmasanız.Okul yıllarından hatırlarsınız belki:bu tür uzun yazılar fazlaca okunmaz.Onun içinde emekleriniz heba olur.Önemli olan yazılanın okunup,ondan insanların bir şeyler anlayabilmesidir.Yanlış düşünmüşsem özür dilerim.

       Sağlıcakla..

Sayın Haberci Kardeşim,

Uyarıların için teşekkür ederim. Doğru, bu kadar fazla forumun bulunduğu bir sitede kısa yazmak daha etkili olabilir.

..

Sayın Hocam,

Aramıza hoş geldiniz. Yazılarınız devamını dileriz.

Selamlar

Mithat Boztepe

EĞİTİM VE BİZ

Günümüzde teknolojik ve bilimsel alanlarda hızlı bir gelişmeyle gözlenen değişim, toplumun ve iş dünyasının her kesimine yansımaktadır. Buna bağlı olarak beklenti ve ihtiyaçlarda bu yönde değişim görülmektedir. Toplumun ve iş dünyasının beklentilerine göre birey tek başına ayakta durabilen, sorumluluk alan, çözümleyici ve problem çözme odaklı düşünebilen, takım ile çalışabilen ve etkileşimlere önem veren özellikler taşımalıdır.

Kişiye bu özellikleri kazandırmanın temel yolu uygun eğitim ortamları yaratarak onu hayata hazırlamaktır.Uygun eğitim ortamı hazırlamak, kişiyi topluma faydalı bir üye haline getirmektedir. Aynı zamanda, insanın gelişmesinde ve değişmesinde de önemli bir etkileşimdir.

Bütün bunlar, eğitimin amaçlarının bireyi sadece bilgiyle donatmak değil, aynı zamanda kişinin insani özlerini de ortaya çıkaran bir etkileşimi talep ettiğini göstermektedir. Kısacası eğitim, insanın gelişmesinde ve değişmesinde etkili olan bir süreçtir. Her toplum kendi değerlerini, inançlarını ve bilgi birikimini gelecek nesillere doğru biçimde aktarmak için bireylerini eğitmek zorundadır.

Eğitimin amaç ve işlevlerine ilişkin bu kısa bilgilerden sonra BİZ ve EĞİTİM konusuna ilişkin gözlemlerimi özetle sizlerle paylaşmak istiyorum:

Eğitim konusunda YOLÜSTÜLÜLER olarak oldukça geri olduğumuzu açıkça söyleyebilirim. Yolüstünden Yetişenler forumunda da görüldüğü gibi bir çok alanda yetişmiş insanımız bulunmamaktadır. Son yıllarda üniversite eğitimi alan öğrencilerimizin sayısı artmasına rağmen nüfusumuza oranladığımızda, Türkiye ortalamasının altında bulunduğumuz görülecektir.

Bundan yirmi beş yıl önce büyük oranda köyde yaşayan bir topluluk halindeydik. Şimdi şehirde yaşamaktayız. Şehirde yaşamak aynı zamanda eğitim seviyesinin de yükselmesi anlamına gelir. Oysa bizde bu gelişme yeterince görülmemekte.

Bu noktada gözlemim şudur: Hepimiz İstanbul’a geldik, iş bulduk, işler kurduk, hatta aramızdan bazıları çok fazla para sahibi de oldu. Yani ekonomik açıdan belirli bir standardı yakaladık. Ancak ekonomik yaşamımızda yakaladığımız standardı eğitim alanına aktaramadık. Bu yüzden Ankara’ya gittiğimizde bize yardımcı olabilecek bürokratlarımız yok, sorunlarımızı götürebileceğimiz avukatlarımız yok, sağlık sorunlarımızı danışacağımız yeterince doktorumuz yok, eğitim konusunda bize yön verecek eğitimcilerimizin sayısı oldukça düşük, kurduğumuz şirketleri yönetecek eğitimli işletmeci gençlerimiz bulunmamakta vs. vs. vs…

Peki bu bir kader midir? Tabii ki, hayır. Bunu tersine çevirebiliriz. Bunun en önemli yolu EĞİTİME YATIRIM YAPMAKTIR. Eğitime ayırdığımız paranın gelecek açısından önemli bir sermaye olacağına inanmamız gerekiyor. Mesela bir şirket kurmuşsunuz, şirketi ayakları üzerinde yürütebiliyorsunuz, ancak yeni şartlara uyduramıyorsunuz. Bu noktada işletme okumuş, hatta yönetim organizasyon alanında yüksek lisans yapmış bir oğlunuzun yada kızınızın olmasını istemez misiniz?

Evet kasabalı kardeşlerim artık bilgi çağında yaşıyoruz. Yani bilginin para ettiği bir dünya içerisindeyiz. Bunu edinmenin temel yolu da eğitimdir… “Eğitim şart” sözünden hoşlanmıyorum ama durumun gerçekliği de budur…

Gelecek yazıda buluşmak dileğiyle hoşça kalın….

                                                                       Doç. Dr. Mehmet KARAKAŞ

Bu Cevap MehmetKarakas Tarafından 22.12.2008 23:24:38 Tarihinde Düzenlendi

..

Merhabalar Arkadaşlar,

Şahsen tanıyamadığım ve site vasıtasıyla da olsa tanışmaktan onur duyduğum sayın Mehmet Karakaş hocama siteye katdığı ağırlık ve biyografiden sonra ilk konuyu eğitime ayırdığı için teşekkürlerimi sunar işlerinde başarılar dilerim.

Özür dileyerek hocamın eğitim başlığı altında daha çok öğretimden bahsettiği makalesine birkaç eklenti yapmak istiyorum.

Hocamında bahsettiği gibi tam eğitimli bir toplum olmadığımız açık.Ama öğretim noktasında okullu oranımız son yıllarda bir hayli çoğalmakta. Bu bize hem mutluluk hemde onur veriyor.Belirli meslek dallarında öğretimini tamamlamış kardeşlerimizin toplumumuza eğitimli bireyler olarak dönmesi ve geneli itibarıyla adı konulamayan ruhi rahatsızlıklar sebebiyle gerçekten eğitimden tam olarak nasiplenememiş , bir ömrü sadece rızık peşinde ve dünyalıklar aşkıyla geçiren toplumumuza güzel örnekler teşkil etmesi gerekmektedir.Bu onlara bir görevdir.

Ben toplumumuzda okuyan insanlara karşı büyük bir teveccühün varlığını her zaman gördüm .Bu eğitime karşı çok olumlu bir eğilimdir.İçtenlikle yönelmedir.Bunu eğitimli insanların iyi düşünmesi gerekir.

Eğitimin amacı sadece kariyer veya karşılığı Ankara'da bir makam yada çok para değildir.Eğitim ,hangi makamda ,hangi işte ne durumda olursa olsun kaliteli ve dürüst bir hayat  bereketli bir ömür demektir.

Eğitimli bir toplum istiyorsak eğitimli, saygılı ve ahlaklı anne babalar olmamız gerekir.Çünkü çocuklar öncelikle anne babalarını ve sonra yaşadıkları toplumu örnek alırlar.

Ama Öğretimli bir toplum istiyorsak,ne pahasına olursa olsun çocuğum okusun,parmakla gösterilsin,ankarada dayımız olsun (adaletli bir yönetimde buna ne gerek varsa),cerrahlarımız olsun,işletmecilerimiz olsun bir kaç firmayı birden yönetsin,....... Bu bu eğitim değil.Bu bambaşka bir şey.

Eğitilmemiş bir öğretim zalimin zulmunü artırmaktan başka bir şeye yaramaz.

Eğitilmiş,kaliteli bir öğretim almış,milli ,manevi ve insani değerlere saygılı bir toplum için top yekün ayağa kalkalım.Bu iştede hocam ve hocam gibi bu işlere kafa yoran ve gerçekten güzel örnekler teşkil eden kardeşlerimizi ön safa davet ediyorum.Saf tutarken bütün maskelerimizi çıkaralım lütfen.

Kalın sağlıcakla

Mustafa Altın

    Herkese merhaba

    Önce sayın hocama bu güzide konusundan dolayı şükrankarımı sunarım.Sevgili kardeşim Mustafa'da tamamlayıcı unsur olmuş.Her ikinizinde eline ve yüreğine sağlık.

      Benim de kısa iki notum olacak.Toplumsal ve kurumsal eğitimle ilgili.

        Bireyin, toplumun bir parçası olarak ailede başlamak üzere çevresindeki sosyal yapıdan aldığı eğitimdir. Geleneklere, dine, sınıfa vb. bağlı olan bu eğitim bireyin değer yargılarının yapısını oluşturur ve bir şekilde toplumun devamını sağlar.

        Kurumsal eğitim bireyin okulda, farklı seviyelerde aldığı akademik eğitim olduğu gibi herhangi teknik konuda alınan bir kurs da olabilir. Kurumsal eğitim genel anlamda bireyi hayata hazırlamayı amaçlar.

Herkese saygılarımla..

Mustafa Karayaka

..

Sayın Mustafa Altın Beyefendiye,

Eğitim ve Biz başlıklı yazı hakkındaki görüşleriniz için teşekkür ederim. Yazı hakkında yaptığınız ince eleştirilerinizde haklısınız. Eğitim başlığında öğretimi öne çıkardım. Tabii ki, eğitim ve öğretim farklılıklar gösteren iki ayrı süreçtir. Ancak genel anlamda eğitim öğretimi de kapsamaktadır.

Ben konuyu bir yönüyle çıplak olarak ortaya koymaya çalıştım. İnsanımızın bu konuya yönelmelerini pratik ihtiyaçlar açısından değerlendirdim. Sizin de yazınızda bahsettiğiniz gibi eğitimin, insanın sosyalleşme sürecinde kendine, yakınlarına, toplumuna ve inandığı düşünceye faydalı bir birey haline getirme işlevi oldukça önemlidir. Bu anlamda aileden başlayıp, iş yeri etkileşimine kadar hayatın her alanında devam eden eğitim süreci adam gibi adam olmanın temel belirleyicisidir.

Diğer bir açıdan bakıldığında tabii ki eğitimi sadece meslek edinme ya da edindirme süreci olarak göremeyiz. Pratik ihtiyaçlar insanları daha fazla sarsıcı bir etkiye sahip olduğu için konuyu bu yönüyle tartışmak istedim. Doğal veya kasıtlı hangi yolla olursa olsun eğitim yoluyla genç nesillerimizi namuslu, erdemli, sayan ve sayılan bireyler olarak yetiştirmek ve bunun için çaba harcamak hepimizin görevi olmalıdır. Bu konuda üzerimize düşeni yapabiliyormuyuz, bunu da hep birlikte sorgalamamız gerekir. Saygılarımla...

Not: Forumlarda yazıların kısa olması gibi bir istek olduğu için konuları derinliğine analiz edemiyorum. Yazılarım hakkındaki ufuk açıcı yaklaşımlar, yorumlar ve hatta eleştiriler bu imkanı sağlayacaktır. Bu açıdan yazı hakkında yorum ve eleştiri yapan tüm arkadaşlara teşekkür ediyorum.. 

                                                           Mehmet KARAKAŞ

..